BlackSmith
ช่างปูกระเบื้อง

คิดทั้งงานปูกระเบื้อง

ห้องครั้งเดียว ได้แผ่น ยาแนว ปูนกาว คิ้ว

คิดให้แล้ว

ของปูทั้งห้อง · 15 กล่อง

กล่องสุดท้ายใช้ 3 จาก 4 แผ่น · เหลือเก็บซ่อม 1 แผ่น
จำนวนแผ่น
59 แผ่น
จำนวนกล่อง
15 กล่อง
เหลือเก็บซ่อม
1 แผ่น
ยาแนว
2.1 กก.
ถุง 5 กก.
1 ถุง
ปูนกาว
99.0 กก.
ถุง 20 กก.
5 ถุง
คลิป + ลิ่ม
448 ชุด
เส้นคิ้ว
17.1 ม.
ใบตัดเพชร
1 ใบ (เผื่อตัด 45°)

รายการนี้ส่งไลน์ลูกค้าได้เลย ยังไม่รวมค่าปู เก็บ Lot กระเบื้องไว้ด้วย

ดูสูตรที่ใช้คิด

จำนวนแผ่น = พื้นที่สุทธิ ÷ พื้นที่ต่อแผ่น × (1 + เผื่อเสีย) แล้วปัดขึ้นเป็นกล่อง · อัตราใช้ (กก./ตร.ม.) = (L + W) ÷ (L × W) × ลึกร่อง × กว้างร่อง × ความหนาแน่นยาแนว · ปูนกาว = พื้นที่ × อัตราใช้ตามเบอร์เกรียงหวี แล้วเผื่อสูญเสีย · จำนวนคลิป = จำนวนแผ่น × จำนวนคลิปต่อแผ่น (แผ่นใหญ่ตั้งแต่ 60 ซม. ขึ้นไปใช้ 8 ตัว/แผ่น แผ่นเล็กใช้ 4 ตัว/แผ่น) · เส้นคิ้ว = เส้นรอบห้อง หักช่องประตู แล้วแปลงเป็นจำนวนเส้นมาตรฐาน 2.5 ม.

  1. 1

    พื้นที่ที่ต้องปู

    A = กว้าง × ยาว − พื้นที่ที่ไม่ปู

    A = 4.00 × 5.00 − 0.00 = 20.00 ตร.ม.

  2. 2

    พื้นที่ต่อแผ่น

    a = ด้านกว้าง × ด้านยาว

    a = 0.60 × 0.60 = 0.360 ตร.ม.

  3. 3

    จำนวนแผ่นก่อนเผื่อ

    N₀ = A ÷ a

    N₀ = 20.00 ÷ 0.360 = 55.6 แผ่น

  4. 4

    เผื่อเสียตามลายปู

    N = N₀ × (1 + เผื่อเสีย) ปัดขึ้น

    N = 55.6 × 1.05 = 58.3 → 59 แผ่น

    ลายที่ต้องตัดมุมมากกินเศษมากกว่า

  5. 5

    แปลงเป็นกล่อง

    กล่อง = N ÷ แผ่นต่อกล่อง ปัดขึ้น

    59 ÷ 4 = 15 กล่อง (เหลือ 1 แผ่น)

  6. 6

    ความยาวร่องใน 1 ตร.ม.

    (L + W) ÷ (L × W) โดย L, W เป็น มม.

    (600 + 600) ÷ (600 × 600) = 0.00333 ม./ตร.มม.

    กระเบื้องแผ่นเล็กมีร่องต่อพื้นที่มากกว่า จึงกินยาแนวมากกว่า

  7. 7

    หน้าตัดร่อง

    กว้างร่อง × ลึกร่อง

    2 × 9 = 18 ตร.มม.

    ถ้าไม่รู้ความลึกร่อง ให้ใช้ความหนาแผ่นตามที่ TDS แนะนำ

  8. 8

    แปลงปริมาตรเป็นน้ำหนัก

    อัตราใช้ = ความยาวร่อง × หน้าตัดร่อง × ความหนาแน่น

    = 0.10 กก./ตร.ม.

  9. 9

    คิดทั้งพื้นที่ + เผื่อ

    น้ำหนักรวม = อัตราใช้ × A × (1 + 10%)

    0.10 × 20.00 × 1.10 = 2.1 กก.

  10. 10

    แปลงเป็นถุง

    ถุง = น้ำหนักรวม ÷ 5 กก. ปัดขึ้น

    2.1 ÷ 5 = 1 ถุง

  11. 11

    เนื้อปูนกาวตามเบอร์เกรียง

    ปูนกาว = พื้นที่ × อัตราใช้

    20.00 × 4.5 = 90.0 กก.

    เบอร์เกรียงยิ่งใหญ่ ร่องปูนยิ่งลึก กินปูนมากขึ้นตามตรง

  12. 12

    เผื่อสูญเสีย 10%

    รวมเผื่อ = ปูนกาว × 1.1

    90.0 × 1.1 = 99.0 กก.

  13. 13

    แปลงเป็นถุง

    ถุง = รวมเผื่อ ÷ 20 ปัดขึ้น

    99.0 ÷ 20 = 5 ถุง

  14. 14

    จำนวนแผ่นโดยประมาณ

    แผ่น = พื้นที่ ÷ พื้นที่ต่อแผ่น

    20.00 ÷ 0.360 = 56 แผ่น

  15. 15

    จำนวนคลิปรวม

    คลิป = แผ่น × คลิป/แผ่น

    56 × 8 = 448 ชุด

    แผ่นด้านยาวตั้งแต่ 60 ซม. ขึ้นไปต้องใช้คลิปที่ขอบมากกว่าแผ่นเล็ก เพื่อคุมระดับตลอดแนว

  16. 16

    เส้นรอบห้องที่ต้องติดคิ้ว

    peri = 2×(กว้าง+ยาว) − ประตู×0.9

    2×(4.0+5.0) − 1×0.9 = 17.1 ม.

  17. 17

    แปลงเป็นจำนวนเส้น

    เส้น = peri ÷ 2.5 ปัดขึ้น

    17.1 ÷ 2.5 = 7 เส้น

📌 ค่าคงที่ที่ใช้ และที่มา

  • ปูลายตรง = 5 % (ช่วงมาตรฐาน 3–5)ที่มา: แนวปฏิบัติหน้างาน
  • ยาแนวซีเมนต์ทั่วไป = 1.6 กก./ลิตร (ช่วงมาตรฐาน 1.5–1.6)ที่มา: ISO 13007-3 / TDS ผู้ผลิต
  • เผื่อยาแนว = 10 %ที่มา: TDS ผู้ผลิตระบุความคลาดเคลื่อน ±15%
  • ถุงยาแนวมาตรฐาน = 5 กก.ที่มา: ขนาดบรรจุที่ขายทั่วไป
  • เกรียงหวี 10 มม. = 4.5 กก./ตร.ม. (ช่วงมาตรฐาน 4.0–5.0)ที่มา: TDS ปูนกาวกระเบื้อง
  • เผื่อปูนกาว = 10 %ที่มา: แนวปฏิบัติหน้างาน
  • ถุงปูนกาวมาตรฐาน = 20 กก.ที่มา: ขนาดบรรจุที่ขายทั่วไป

🧭 สูตรนี้ตั้งสมมติฐานว่า

  • กระเบื้องขนาดเต็มแผ่นตามที่เลือก ไม่รวมแผ่นลายพิเศษหรือคิ้วมุม
  • พื้นที่สุทธิหักส่วนที่ไม่ปูออกแล้ว
  • ร่องถูกยาแนวเต็มความลึกที่กรอก
  • กระเบื้องปูเป็นตารางสี่เหลี่ยม (ลายตรงหรือสลับครึ่ง)
  • ปูนกาวด้านเดียว (ปูนบนพื้นหรือผนังเท่านั้น)
  • พื้นผิวเรียบพอสมควร ไม่ต้องปรับระดับด้วยปูนกาว
  • ปูเรียงลายตรง/สลับครึ่งทั่วไป ไม่ใช่ลายก้างปลาที่ต้องใช้คลิปเพิ่มตามมุมตัด
  • คิ้วยาวมาตรฐาน 2.5 ม./เส้น
  • หักความกว้างประตูเฉลี่ย 0.9 ม. ต่อบาน (ไม่ติดคิ้วที่ช่องประตู)

⚠️ ข้อควรระวัง

  • ห้องแคบยาวหรือมีเสา-มุมเยอะ เศษเยอะกว่านี้ ปรับเผื่อเสียขึ้นได้
  • เผื่อเสียเป็นแนวปฏิบัติหน้างาน ไม่ใช่ค่ามาตรฐาน
  • ค่าประมาณสำหรับเตรียมงานและสั่งของ หน้างานจริงอาจต่างจากนี้ ตรวจกับของจริงก่อนสั่ง
  • ความหนาแน่นต่างกันตามชนิดและยี่ห้อ ให้ยึดค่าใน TDS ของถุงที่ซื้อจริง
  • TDS ผู้ผลิตระบุความคลาดเคลื่อนของอัตราใช้ได้ถึง ±15%
  • ถ้าปูแบบปูนสองด้าน (back-buttering) ซึ่งจำเป็นสำหรับแผ่นใหญ่กว่า 60×60 ซม. ให้เพิ่มปูนกาวประมาณ 1.5 เท่า
  • พื้นไม่เรียบต้องปรับระดับด้วยปูนปรับระดับก่อน ไม่ใช่ถมด้วยปูนกาว
  • ระบบปรับระดับแต่ละยี่ห้อคลิป/ลิ่มใช้คู่กันคนละแบบ อย่าผสมยี่ห้อ
  • มุมภายในที่ตัด 45° เสียเศษมากกว่าคิ้วเส้นตรง ควรเผื่อเส้นสำรองไว้เสมอ

📚 อ้างอิง

  • แนวปฏิบัติงานปูกระเบื้อง (เผื่อเสียตามลายปู)
  • ISO 13007-3 การจำแนกวัสดุยาแนวกระเบื้อง
  • TDS ผู้ผลิตยาแนว (สูตรอัตราการใช้และค่าความหนาแน่นเปียก)
  • ISO 13007-1 การจำแนกปูนกาวซีเมนต์ (C1/C2/S1/S2)
  • TDS ผู้ผลิตปูนกาว (อัตราการใช้ต่อเบอร์เกรียงหวี)
  • คู่มือระบบปรับระดับกระเบื้อง (Tile Leveling System)
  • แนวปฏิบัติงานติดตั้งคิ้วปิดขอบกระเบื้อง

ระดับความเสี่ยง A · คิดผิดแล้วเสียเงินค่าของ · ทบทวนสูตรล่าสุด 2026-08-21