BlackSmith
ช่างพื้นกระเบื้องยาง

คิดทั้งงานพื้นกระเบื้องยาง

ห้องครั้งเดียว ได้กล่อง โฟม บัว ระยะเผื่อ

คิดให้แล้ว

10 กล่อง

พื้นที่สุทธิ 20.00 ตร.ม. + เผื่อเสีย 8%
จำนวนกล่อง
10 กล่อง
ถุง 25 กก.
4 ถุง
โฟมรอง (ม้วน 10 ตร.ม.)
2 ม้วน
บัวรอบห้อง
17.1 ม.
ระยะขยายตัว
8 มม. รอบห้อง

พื้นต้องเรียบก่อนปู คลิกล็อกอย่าลืมช่องขยายรอบห้อง

ดูสูตรที่ใช้คิด

พื้นที่ที่ต้องใช้ = พื้นที่สุทธิ + เผื่อเสียจากการตัดเข้ามุม/รอยต่อ แล้วหารด้วยพื้นที่ต่อกล่องแล้วปัดขึ้นเป็นกล่องเต็ม · ปริมาณปูนปรับระดับ = พื้นที่ × ความหนา × ความหนาแน่นเฉลี่ยของปูน self-level (~1.5 กก./ตร.ม./มม.) แล้วปัดขึ้นเป็นถุง 25 กก. · ระบบคลิกล็อกใช้โฟมรองพื้นปูคลุมทั้งห้อง (ไม่ทับซ้อน) จำนวนม้วน = พื้นที่สุทธิ ÷ พื้นที่ต่อม้วน ปัดขึ้น · ความยาวบัวรอบห้อง = เส้นรอบรูปห้อง หักช่องประตู แล้วหารด้วยความยาวเส้นบัวมาตรฐาน 2.4 ม. ปัดขึ้น · พื้นคลิกล็อก/ลามิเนตขยายตัวตามความชื้นและอุณหภูมิ ยิ่งห้องช่วงยาวมาก ยิ่งต้องเผื่อช่องขยายรอบผนังมากขึ้นตามขั้นบันไดมาตรฐาน

  1. 1

    พื้นที่สุทธิ

    กว้าง × ยาว − หักพื้นที่

    20.00 ตร.ม.

  2. 2

    พื้นที่ต้องใช้จริง

    สุทธิ × (1 + เผื่อเสีย)

    20.00 × 1.08 = 21.60 ตร.ม.

  3. 3

    จำนวนกล่อง

    ปัดขึ้น(ต้องใช้ ÷ ตร.ม./กล่อง)

    21.60 ÷ 2.16 = 10 กล่อง

  4. 4

    น้ำหนักปูนที่ต้องใช้

    กก. = พื้นที่ × หนา(มม.) × 1.5

    20.00 × 3 × 1.5 = 90.0 กก.

  5. 5

    จำนวนถุง

    ปัดขึ้น(กก. ÷ 25)

    90.0 ÷ 25 = 4 ถุง

  6. 6

    จำนวนม้วน

    ปัดขึ้น(พื้นที่ ÷ 10)

    20.00 ÷ 10 = 2 ม้วน

  7. 7

    เส้นรอบรูปห้อง หักช่องประตู

    2×(กว้าง+ยาว) − ประตู×0.9

    2×(4+5) − 1×0.9 = 17.1 ม.

  8. 8

    จำนวนเส้นบัว

    ปัดขึ้น(รอบห้อง ÷ 2.4)

    17.1 ÷ 2.4 = 8 เส้น

  9. 9

    เลือกระยะเผื่อตามช่วงห้อง

    ≤5ม.→8มม. · 5–8ม.→10มม. · >8ม.→12มม.

    ช่วงยาวสุด 5.0 ม. → เผื่อ 8 มม.

📌 ค่าคงที่ที่ใช้ และที่มา

  • ความหนาแน่นเฉลี่ยปูน self-level = 1.5 กก./ตร.ม./มม.ที่มา: ค่าเฉลี่ยผลิตภัณฑ์ปูนปรับระดับทั่วไป

🧭 สูตรนี้ตั้งสมมติฐานว่า

  • เผื่อเสีย 8% ใช้กับลายปูตรง/สลับทั่วไป ห้องมีมุมเยอะหรือปูทแยง 45° ต้องเผื่อมากกว่านี้
  • พื้นเดิมค่อนข้างเรียบ เทหนาเฉลี่ยเท่ากันทั้งห้อง
  • ไม่รวมปูนที่ใช้ปะรอยแตกหรือหลุมลึกเฉพาะจุด
  • โฟมปูชนกันไม่ซ้อนทับ (butt joint) เผื่อเศษจากการตัดเข้ามุม/ผนังเล็กน้อยในตัวเลขนี้แล้ว
  • ช่องประตูแต่ละบานหักออกเฉลี่ย 0.9 ม. (ความกว้างวงกบมาตรฐาน)
  • ห้องรูปสี่เหลี่ยมทั่วไป ไม่มีผนังกั้นแบ่งพื้นเป็นช่วงย่อยที่ต้องเผื่อ gap เพิ่มตรงกลางห้อง

⚠️ ข้อควรระวัง

  • ควรสั่ง batch/lot เดียวกันให้พอในครั้งเดียว เพราะสีอาจต่าง lot กันเล็กน้อย
  • ห้องรูปร่างซับซ้อนหรือมีเสามาก เผื่อเสียจริงอาจสูงถึง 12–15%
  • ค่าประมาณสำหรับเตรียมงานและสั่งของ หน้างานจริงอาจต่างจากนี้ ตรวจกับของจริงก่อนสั่ง
  • มาตรฐาน ASTM F710 กำหนดให้พื้นต้องได้ระดับไม่เกิน 3 มม. ในช่วง 3 ม. ก่อนปูวัสดุปิดผิว ถ้าไม่ได้ตามนี้ต้องปรับระดับก่อนเสมอ
  • ต้องวัดความชื้นพื้นคอนกรีตก่อนเท ถ้าความชื้นสูงเกินเกณฑ์ วัสดุปิดผิวจะพองหรือหลุดหลังปูไม่นาน
  • ต้องใช้เทปกาวปิดรอยต่อโฟมทุกแนวเพื่อกันความชื้นซึมและกันเสียงเอี๊ยดอ๊าดตอนเดิน
  • มุมภายใน/มุมนอกทุกมุมกินเศษบัวจากการตัด 45° เผื่อซื้อเพิ่มอีก 1 เส้นถ้าห้องมีมุมเยอะหรือรูปทรงซับซ้อน
  • ห้องยาวเกิน 12–15 ม. ควรเผื่อ expansion gap กลางห้อง (transition strip) เพิ่ม ไม่ใช่เผื่อรอบผนังอย่างเดียว
  • ปิดช่องเผื่อด้วยบัวหรือ T-mold ที่ไม่ยึดแน่นกับพื้น ห้ามอัดซิลิโคน/กาวเต็มช่องเพราะพื้นจะดันจนโก่ง

📚 อ้างอิง

  • แนวปฏิบัติงานปูพื้นกระเบื้องยาง (LVT/SPC/WPC) มาตรฐานผู้ผลิต
  • ASTM F710 Standard Practice for Preparing Concrete Floors
  • แนวปฏิบัติงานปูพื้นระบบคลิกล็อก (Floating Floor Installation)
  • แนวปฏิบัติงานติดตั้งบัวเชิงผนัง (Skirting/Baseboard Installation)
  • แนวปฏิบัติงานปูพื้นลอย (Floating Floor) — ระยะเผื่อขยายตัวตามผู้ผลิต

ระดับความเสี่ยง B · คิดผิดแล้วงานต้องรื้อแก้ · ทบทวนสูตรล่าสุด 2026-08-21